Açıkel, açık ve el sözcüklerinden kurulmuştur ve Türkçedeki “eli açık” deyimi gibi cömertliği anlatır. Açık, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *ačuk biçimine, o da *ač- (açmak) köküne dayanır; kapalı olmayan, engelsiz anlamındadır. El sözcüğü Eski Türkçe elig'den gelir ve Türkçede hem “el” hem “halk, ahali” anlamını taşır. TDK'nin kaydı da adı cömert kişi olarak tanımlar; iki kök bu anlamla örtüşür.
Adın okunuşunda dikkat edilecek nokta hece sınırıdır: Türkçe hece yapısı gereği A-çı-kel diye bölünür ve bu yüzden kulağa “kel” sözcüğü gelebilir. Anlamı bilenler için bu bir sorun değildir, ancak çocuğun ileride bu konuda soru duyabileceğini hesaba katmak yararlıdır. Benzer isimler arasındaki Açıker aynı açık öğesini er ile birleştirir, Aydınel ve Uyarel ise el ile biten adlardır. Ekler ince ünlülüdür: Açıkel'e, Açıkel'in.