Abdülmecit, Arapça "şanı yüce olanın kulu" anlamına gelir; Mecîd, Allah'a verilen adlardan biridir. Nişanyan Adlar bu adın Türkiye'deki bilinirliğini iki tarihî kişiye bağlar: 1823-1861 yılları arasında yaşamış Osmanlı padişahı Abdülmecit ve son halife Abdülmecit Efendi (1868-1944). TDK açıklaması da şanı ve şerefi yüce Allah'a kulluk eden kişi biçimindedir.
Padişah ve halife adı olması, adı tarihî bir ağırlıkla birlikte anılır kılar. "Ab-dül-me-cit" diye okunur; Mecit kısaltması da ayrı bir ad olarak kullanılır. Abdülhamit ve Abdülvahit de -it sonlu yakın yapıdaki adlardır.