Aba, Türkçede hem doğum yaptıran kadına, yani ebeye, hem de ablaya verilen eski bir seslenme sözcüğüdür. Nişanyan Adlar kaydı adı bu iki anlamla açıklar; Vikisözlük de abla ve anne karşılıklarını verir. Aynı kayıttaki nota göre erkek adlarında Aba tek başına pek görülmez; neredeyse her zaman Aba Müslim, Aba Bekir gibi birleşik adların ilk parçası olarak karşımıza çıkar.
Bu kadar kısa bir ad, üç harf ve iki açık heceyle "a-ba" diye okunur; iki ya da üç heceli bir ikinci isim ve uzunca bir soyadı onu dolgun bir bütüne çevirir. Ala ve Aşa da aynı kısa, a sesli yapıyı paylaşan kız adlarıdır. Aba, eski bir aile hitabından gelen az kullanılan bir seçenektir.