Yakut, Arapça yâkût (ياقوت) sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da kıymetli bir taşın adı olarak açıklanır. Türkçede kırmızı tonlarıyla bilinen bu taş, adın da başlıca çağrışımıdır. Nişanyan, İslam geleneğinde Yakut'un köle olarak alınan ya da sonradan Müslüman olan kişilere verilen erkek adları arasında yer aldığını, ancak bu alışkanlığın 17. yüzyıldan sonra terk edilmiş göründüğünü not eder.
Bugünkü kullanımda ağırlık kız adı yönündedir: Nişanyan, adın Van'ın Özalp, Saray ve Başkale ilçelerinde kızlara sıkça verildiğini kaydeder. Bu yüzden kayıtlarda hem kız hem erkek adı olarak görünmesi şaşırtıcı değildir. Ya-kut diye kalın ünlülerle okunur; özel ad olduğu için ek alırken sondaki t yumuşamaz: Yakut'u, Yakut'a. Benzer isimler arasındaki Maksut ve Mahsut yalnız ses bakımından yakındır, anlamları başkadır.