Üye, dil devrimi sırasında Arapça kökenli âza sözcüğünün ve “meclis âzası” gibi söyleyişlerin yerine kullanılmak üzere yapılmış bir sözcüktür. Vikisözlük'e göre kökeni ya Ana Türkçedeki üy köküne ya da Ana Moğolcadaki *üye (eklem) sözcüğüne dayanır; bugünkü Moğolcada üje biçimi yaşar. Sözcüğün iki anlamı vardır: bir topluluğu oluşturan bireylerin her biri ve omurgalılarda kol ile bacak gibi uzuvlar. TDK'nin kişi adı kaydı adı bir topluluğa katılan kişi anlamıyla verir.
Üye bugün kulüp, dernek ya da meclis gibi kurumlar için çok sık kullanılan bir sözcük olduğundan ad, ilk duyuşta bu gündelik anlamıyla algılanır. İki açık heceden oluşur (Ü-ye) ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Üye'ye, Üye'nin. Benzer isimler arasındaki Üke, Üçe ve Üge aynı ü sesiyle başlayan, iki heceli kısa adlardır.