Umdu, ummak fiiliyle bağlantılı eski bir Türkçe sözcüktür. Vikisözlük'e göre ummak, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçedeki *um- köküne dayanır ve bir şeyin olmasını beklemek, dilemek, temenni etmek anlamlarını taşır. Aynı kaynak, Karahanlı Türkçesinde um- fiilinin istemek, arzulamak ve ummak anlamlarıyla, umdu sözcüğünün ise istek, arzu anlamıyla geçtiğini kaydeder; Eski Uygurcadaki umuɣ da aynı ailedendir. TDK'nin kişi adı açıklaması da adı istek, dilek anlamıyla verir.
Bugünkü Türkçede umdu, ummak fiilinin geçmiş zaman biçimi olarak da duyulur; ad bu yüzden ilk anda bir fiil gibi algılanabilir. İki hecede okunur (Um-du) ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Umdu'ya, Umdu'nun. Benzer isimler arasındaki Umu ve Umak ilk hecesi aynı olan kısa adlardır; Uygu ve Duyu ise ses yapısı bakımından yakındır.