Temizsan, temiz ve san sözcüklerinin birleşimidir. Temiz, pak ve dürüst anlamlarında kullanılan, kökü Arapça tamyīz'e dayanan bir sözcüktür. San ise Osmanlıcada da kullanılan Türkçe bir sözcüktür; Vikisözlük onu saymak anlamındaki Ana Türkçe *sā- fiilinden türetilmiş gösterir ve ad, ün, şöhret, unvan karşılıklarını verir. İki öğe birlikte adı temiz anılan bir kişi fikrini kurar; TDK de adı dürüstlüğüyle ve doğruluğuyla tanınan biri diye açıklar.
San sözcüğü, aynı anlamdaki şan ile karıştırılabileceği için ad ilk duyuşta “Temizşan” diye anlaşılabilir; yazımda s kullanıldığını belirtmek yararlı olur. Benzer isimler arasındaki Temizkan ve Temizhan yalnız orta ünsüzde ayrılır; Arısan da san ile biter. Üç hecede okunur (Te-miz-san) ve ekler a ile gelir: Temizsan'a, Temizsan'ın.