Savtunç, sav ve tunç sözcüklerinden oluşan bir erkek adıdır. Sav, Ana Türkçe *sāb sözcüğüne dayanır; haber, söz ve ileri sürülen düşünce anlamlarını taşır ve dil devrimi sırasında yeniden kullanıma alınmıştır. Tunç, Osmanlıcadaki tunc ve daha eski tuc biçimleri üzerinden Ana Ortak Türkçe *tūč sözcüğüne uzanır; bronz demektir ve Vikisözlük'te tek başına erkek adı olarak kayıtlıdır. Birlikte “sözü tunç gibi sağlam” bir anlam kurar; TDK de adı sözünde duran kişi diye açıklar.
İki kapalı heceden oluşan Savtunç, sonundaki nç ünsüz kümesiyle sert bir sesle biter. Ekler son hecedeki u'ya uyar: Savtunç'a, Savtunç'un. Benzer isimler arasındaki Sağınç, Bulunç ve Avunç da nç ile biten adlardır; Savtur ise aynı sav öğesiyle başlar.