Sağdıç, Osmanlıcadan bugüne aynı biçimde gelen ve Ana Türkçe *sag kökünden türeyen eski bir sözcüktür. Vikisözlük'e göre sözcük sağ ile ve ağızlarda arkadaş, yoldaş anlamında kullanılan tuş ile ilişkilidir. Akrabaları da bu anlamı doğrular: Azericede sağdış, Kıpçakçada sagtuč biçimleri vardır; Eski Uygurcadaki saġdïč ise yakın dost, arkadaş ve genç yandaş demektir. Bugünkü Türkçede sağdıç, düğünde güveyin yanında bulunan ve nikâhta tanıklık eden kişidir. TDK de adı düğün geleneği ve dostluk anlamlarıyla açıklar.
Adın iki hecesi (Sağ-dıç) kalın ünlülüdür; ekler a ve ı'ya uyar: Sağdıç'a, Sağdıç'ın. Özel ad olduğu için sondaki ç yazımda korunur, ama konuşmada ünlüyle başlayan eklerden önce c'ye yakın duyulabilir. Benzer isimler arasındaki Sağınç ve Andıç da ç ile biten iki heceli adlardır.