Övül, Türkçe övülmek fiilinin emir kipinden kurulmuş, “övgü topla” diyen bir dilek adıdır; Nişanyan Adlar anlamını “övülesin” karşılığıyla verir. Kayda göre ad erkek adı olarak 1940'larda, kız adı olarak ise 1970'lerden sonra daha sık duyulmaya başlamıştır. TDK sözlüğü de adı iyi yanlarıyla ve başarısıyla beğeni kazanma dileği diye açıklar.
Övün ve Ödül ile ses bakımından çok yakın bir addır; özellikle Ödül'le karışmaması için tanıştırırken adı açık söylemek gerekebilir. Övül iki hecede okunur (Ö-vül) ve kızlara da erkeklere de verilebilir. Ek alırken: Övül'e, Övül'ün.
