Orçun, Dil Devrimi döneminde keyfî anlamlar yüklenerek ortaya atılan sözcüklerden biridir. Nişanyan Adlar'a göre 1934 tarihli Tarama Dergisi'nde verilen karşılık ahlâf, yani ardıllar, halefler ve gelecek kuşaklardır; ancak bu sözcük büyük olasılıkla ahlâk diye yanlış okunmuş ve bugün yaygın olan “ahlak” anlamı buradan doğmuştur. Kayıt, adın Moğolcada sancak ya da bölge komutanlığı anlamındaki orçim sözcüğünden esinlenmiş olabileceğini de ekler. TDK sözlüğü ise doğrudan Tarama'daki ardıllar anlamını verir.
Ç harfi Türkçe dışındaki pek çok alfabede bulunmadığı için adı yurt dışında kullanacak aileler yazımı önceden düşünebilir. İki hecede okunur (Or-çun). Benzer isimler arasındaki Orgun ve Okçun aynı -un sonuyla biter.