Mürit, Arapça مُرِيد sözcüğünden gelir. Nişanyan Adlar adı “isteyen, dileyen, bir dilekte bulunan” anlamıyla açıklar. Tasavvufta aynı sözcük, bir şeyhe bağlanarak yol öğrenen kişiyi anlatır; TDK sözlüğü de bu anlamı verir. Sözlükte yer alan “emir veren, buyuran” anlamı ise Nişanyan'daki tanımla örtüşmez; adın kökü istemek, dilemek fiiline dayanır.
Sondaki t, ek aldığında okunuşta d'ye döner: yazıda Mürit'e, söyleyişte “Müride”. Bu durumda erkek adı, kadın biçimi Müride ile aynı duyulur. Benzer isimler arasındaki Mürşit ise “yol gösteren” anlamıyla bu ilişkinin öbür tarafını, yani şeyhi anlatır.