Muhammet Miraç, İslam peygamberinin adı ile onun göğe yükselişini anlatan sözcüğü bir araya getirir. Muhammet, övülmüş anlamındaki Muhammed'in t ile biten Türkçe yazımıdır; Nişanyan Adlar'a göre Türk kişi adlarında bu ad uzun süre Mehmed diye söylenmiş, üç heceli biçimler 1970'lerden itibaren yaygınlaşmıştır. Miraç ise Arapçada yükselme, çıkış demektir; Kur'an'daki anlatıya göre Hz. Muhammed'in Mescid-i Aksa'ya ve göklere yaptığı yolculuğun ve bu yolculuğun gerçekleştiği gecenin adıdır.
İki ad anlam bakımından birbirine bağlı olduğu için bileşik ad tek bir dinî olayı çağrıştırır. Miraç'ın sonundaki ç, ünlüyle başlayan ek alınca söyleyişte c'ye yumuşar; yazıda ise Miraç'a biçimi korunur. Benzer isimler arasındaki Muhammed Siraç ile yalnızca bir harf farkı vardır; Mehmet Miraç ve Mustafa Miraç da Miraç'ı ikinci ad olarak kullanır.