Müeyyet, Arapça te'yîd (destekleme, güçlendirme) kökünden gelir; Nişanyan Adlar sözcüğü Tanrı tarafından onaylanmış, desteklenmiş diye karşılar. TDK sözlüğü de adı sağlamlaştırılmış ve yardım gören kişi diye açıklar. Kayda göre ad 20. yüzyıl başında ağırlıklı olarak İstanbul seçkinlerinin adıydı; bugün ise kullanımı Mardin'deki Arap topluluğuyla, özellikle Midyat ve Savur yöresiyle sınırlıdır.
Hem kız hem erkek adı olarak kullanılabilen adda ortadaki çift y söyleyişte belirgin bir uzatma yaratır; tek y ile yazıldığında ad farklı okunur. Sondaki t, ünlüyle başlayan ek alınca söyleyişte d'ye döner. Benzer isimler arasındaki Müceddet ve Müveddet aynı -et sonuyla biten, mü- önekli Arapça adlardır.