Güneren için iki çözümleme düşünülebilir. İlkinde ad gün ve eren sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Sözlük'e göre eren, Eski Türkçede er sözcüğünün +An ekiyle yapılmış çoğuludur ve adamlar, erler anlamına gelir. Sözlük, Kâşgarlı'nın bu çoğul biçimi kuraldışı saydığını ve Moğolcada aran sözcüğünün tekil olarak er, adam anlamına geldiğini de not eder. İkinci çözümlemede ad Güner adına bir ek getirilerek kurulmuştur; Nişanyan Adlar Güner'i soru işaretiyle şafak, sabah diye açıklar.
Gün sözcüğü Eski Türkçe kün'den gelir. Kaynaklar adın kendisini ayrıca kaydetmediğinden iki yorumdan hangisinin asıl olduğu belli değildir. Benzer adlar içinde Güçeren aynı eren öğesini taşır; Günerkan ve Günerman ise Güner adından türemiş görünen yakın biçimlerdir.