Enes, Arapça kökenli bir erkek adıdır. Ünsiyet, yani yakınlık ve alışkanlık bildiren kökten gelir; evcil, uysal, insana alışmış kişiyi anlatır. Türkiye'de ad en çok, çocukluğundan itibaren Hz. Muhammed'in hizmetinde bulunan sahabe Enes bin Malik ile tanınır; bu yakınlık, adın uysallık ve bağlılık çağrışımını güçlendirir.
Enes, nüfusta oldukça yaygın bir addır: 2025'te 167.523 kişi bu adı taşıyor ve ad ülke genelinde erkek adları arasında 28. sırada. 31 ilin en yaygın adlar listesinde yer alıyor; İstanbul'da 34.052, Bursa'da 8.387 kişi bu adı taşıyor. Bebek adlarında ise düşüş eğiliminde: TÜİK'in Türkiye geneli listelerinde 2014'te 15. sıradaydı, sonra her yıl geriledi ve 2017'de 27. sırada görüldü. 2025'te 35 ilin yeni doğan listesinde yer aldı; en çok Konya'da (44 bebek) ve Mardin'de (42 bebek) verildi. Van, Şırnak ve Batman da adın göründüğü iller arasında. Nüfustaki bu yaygınlık, adın önceki kuşaklarda bugünkünden çok daha sık seçildiğini gösteriyor.
Dört harf ve iki heceden oluşur, "E-nes" diye okunur. Kısa yapısı ikinci isim olarak kullanıma uygundur. Enis ve Elyas gibi adlar ses bakımından yakındır.