Elveren, el sözcüğüyle vermek fiilinin -en ekli biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “el veren, yardım eden”dir. Nişanyan Sözlük'e göre el, Eski Türkçede alma organını anlatan elig sözcüğünden gelir ve al- fiilinden türetilmiştir; ver- ise Eski Türkçe bér- “vermek” fiilidir. Nişanyan Adlar aynı kökten Elver adını Anadolu'nun her bölgesinde görülen bir erkek adı olarak kaydeder; Elverir ya da Elverdi sözünün “yeter” anlamına gelebileceğini, tasavvufla ilgili olabileceğini, kimi zaman da Ali verdi'nin kastedildiğini belirtir.
Bu not, Elveren'in yalnız “yardım eden” değil “yeterli olan” biçiminde de okunabileceğini düşündürür; kaynak bu konuda kesin bir şey söylemez. Üç hecede “el-ve-ren” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Ergüven, Ergümen ve Evirgen e ile başlayıp -en sesiyle biten erkek adlarıdır.