Demirman, demir sözcüğüne -man ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Vikisözlük'e göre -man, -men ekinin kalın ünlülerden sonraki biçimidir; ek Ana Türkçe *-man'a dayanır ve değirmen gibi eski sözcüklerde görülür. Fiillerden meslek adları türetir, bir niteliğin aşırısını anlatan sıfatlar yapar; Osmanlıca bazı türetmelerde Farsçadaki “gibi” anlamlı -mân ile de karışmıştır. Demirman'da ek bu son anlama yakın durur: demir gibi olan. TDK de adı demir gibi sağlam ve güçlü biri olarak açıklar.
Ünlü uyumuna göre ince ünlülü demir'den sonra -men gelmesi beklenir; adın -man ile bitmesi bu yüzden dikkat çekicidir. Üç hecede okunur (De-mir-man) ve ekler son heceye uyarak a'lı gelir: Demirman'a, Demirman'ın. Benzer isimler arasındaki Demirkan ve Demircan ses bakımından yakındır; Demirkıran ise aynı ilk öğeyi bir fiille birleştirir.