Çağlayantürk, çağlayan ve Türk sözcüklerinden oluşur. Çağlayan, Vikisözlük'te bir akarsuyun çok yüksek olmayan bir yerden döküldüğü yer, küçük şelale olarak tanımlanır. Sözcük çağlamak fiilinden gelir; bu fiil de Osmanlıcada akan suyun sesini anlatan çağıl sözcüğüne dayanır. Vikisözlük, çağlamak fiilinin çağ ve çağla sözcükleriyle bir ilgisi olmadığını özellikle belirtir. Çağlamak mecaz olarak coşmak demektir. Türk ise Ana Türkçe *tür(ü)k biçimine dayanır ve Eski Türkçede türük olarak geçer. TDK'nin kaydı adı yalnızca çağlayan Türk diye açıklar; fiilin coşma anlamı bu tamlamaya canlılık katar.
Dört heceli ve on iki harfli bu ad (Çağ-la-yan-türk) uzun adlardandır. İlk üç hece kalın, son hece ince ünlülü olduğu için ekler e'li gelir: Çağlayantürk'e, Çağlayantürk'ün. Günlük kullanımda Çağlayan kısaltmasının öne çıkması olasıdır. Benzer isimler arasındaki Çağlayangil aynı ilk öğeyi taşır.