Çağlan, suyun sesle akmasını anlatan çağla- fiiline dayanan bir addır. Nişanyan Adlar onu ses çıkararak akan su, yani şelale anlamıyla açıklar ve Çağlayan ile aynı aileye koyar. Nişanyan Sözlük çağla- fiilini Eski Türkçe çaġıla- biçimine bağlar. Aynı sözlüğün çavlan maddesinde 1541 tarihli Lugat-i Ni'metullah'tan “çağlaŋ su” tanığı yer alır; adın biçimine çok yakın bir sözcük o dönemde suyun niteliğini anlatmak için kullanılmıştır. TDK Kişi Adları Sözlüğü ise adı başka bir anlamla, ırmağın denize döküldüğü nokta olarak açıklar.
Çağlayan'ın kısa bir kardeşi gibi duran ad iki hecede biter. Aynı fiilin halk ağzındaki biçiminden gelen Çavlan da bu aileye girer; aradaki fark ğ yerine v sesinin bulunmasıdır. Benzer isimler arasındaki Çalkan ve Çalgan ses olarak yakın, ama farklı öğelerle kurulmuş adlardır.