Acun, Eski Türkçe kökenli bir addır ve Nişanyan Adlar'da "hayat, yaşam döngüsü" anlamıyla kayıtlıdır. Kaydın notuna göre sözcük Budist gelenek çerçevesinde Soğdcadan Eski Uygur Türkçesine geçmiştir ve aslında "çağ, devir, hayat döngüsü" demektir. "Dünya" anlamı ise sözcüğe Dil Devrimi döneminde yüklenmiştir. TDK'nin verdiği "dünya, varlık" anlamı bu yeni kullanıma dayanır.
Acunalp ve Acuner gibi birleşik adlar da bu sözcükten kurulmuştur; Arkun ve Alkun ise ses bakımından yakın adlardır. "A-cun" diye okunan bu kısa ve yumuşak ad, iki ya da üç heceli bir ikinci isimle iyi bir ikili kurar.