Günver, gün sözcüğü ile vermek fiilinin emir biçimi ver'in birleşmesinden oluşan bir addır; ad “gün ver, ışık ver” diye bir dilek gibi okunur. Vermek, Vikisözlük'e göre Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *bēr- fiiline dayanır; Eski Türkçede bér- biçimiyle görülür. Bir şeyi birine iletmek, bağışlamak ve bildirmek anlamlarını taşır. Gün ise Eski Türkçede güneş anlamını da içeren kün'den gelir. TDK adı “aydınlık ve ışık saç” anlamında bir ad olarak açıklar.
Ad hem kız hem erkek çocuklar için kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki Ünver aynı ver öğesiyle biter; Güner ve Günser ise ses bakımından çok yakındır. Günver iki hecede okunur (Gün-ver) ve ince ünlülüdür: Günver'e, Günver'in. Kısa yapısı sayesinde ikinci ad olarak da rahatça kullanılır.