Bütün, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *bütün sözcüğünden gelir; bu sözcük de bitirmek, tamamlamak anlamındaki *büt- kökünden türemiştir. Anlamı eksiksiz, tam, bölünmemiş ve hepsidir. Vikisözlük birlik, tamlık ve bozuk olmayan anlamlarını da kaydeder; İngilizce sürüm, bozuk paraya çevrilmemiş banknota da bütün dendiğini belirtir. TDK'nin kaydı da adı tamlık ve eksiksizlik anlamıyla verir.
Ad hem kızlar hem erkekler için kullanılır. Günlük dilin en sık sözcüklerinden biri olduğu için cümle içinde ad olarak fark edilmesi zor olabilir; büyük harfle yazılması ve kesme işareti bu yüzden önem taşır: Bütün'e, Bütün'ün. İki hecede (Bü-tün) söylenir ve iki ünlüsü de ü'dür. Benzer isimler arasındaki Pütün çok yakın bir söyleniştir; Tüzün ve Özgün de ü sesleriyle kurulmuş adlardır.